Kręgi Ruchu Domowego Kościoła w naszej parafii są kontynuacją pracy oazowej, którą prowadziliśmy w macierzystej parafii Najświętszego Imienia Maryi w Rakowicach.

 Tam powstał pierwszy krąg Domowego Kościoła w latach 1978/79, dzięki dużemu zaangażowaniu małżeństwa Zofii i Eugeniusza Bednarzy. Oni to pierwsi brali udział w rekolekcjach oazowych zorganizowanych dla rodzin w Krościenku przy ul. Jagiellońskiej, które prowadził ks. Stefan Patras wraz z s. Jadwigą Sudro. Po powrocie z rekolekcji podjęli oni trud zorganizowania pierwszego kręgu w parafii i jako animatorzy czuwali nad jego rozwojem i działalnością. Pomoc duchową i opiekę nad kręgiem sprawował o. Eugeniusz Śpiołek. Dzięki pomocy Bożej, pracy animatorów i księdza moderatora przybywało małżeństw, które chciały żyć zasadami ruchu - powstawały nowe kręgi. W 1980 roku kilka rodzin wzięło udział w rekolekcjach wakacyjnych w Olszówce. Rekolekcje te dostarczyły uczestnikom wielu wspaniałych przeżyć duchowych, były one źródłem formacji duchowej dla uczestniczących w nich małżeństw. Uczestnicy spotkali tam wielu wspaniałych ludzi, doświadczyli tego, jak wiele może Pan zdziałać w ich małżeństwach, jak Jego miłość wszystkich przemienia i jednoczy. 

Rozwinęła się także współpraca z oazą młodzieżową; wspólne Msze św. oazowe, dni skupienia, posługa na rekolekcjach wakacyjnych. Szczególnie widoczna była ona w okresie, gdy moderatorem Domowego Kościoła i Ruchu Światło Życie był o. Jan Taff. Trwanie w kręgach pomogło nam przeżyć trudny okres stanu wojennego, jego represje w stosunku do członków Ruchu Światło Życie i umocniło nas między innymi w walce o zawieszenie krzyży w szkołach i przedszkolach. Nie odstraszyły nas żadne szykany i prześladowania.

Również z dużym zapałem podjął pracę z kręgami rodzin kolejny moderator o. Antoni Jelonek. Jego pragnieniem było, aby w parafii powstało możliwie wiele kręgów, gdyż widział w nich możliwość ożywienia życia duchowego parafii. Zorganizował i prowadził rekolekcje wakacyjne dla rodzin w Łapszach Niżnych. Dzięki nim praca w kręgach bardziej się rozwinęła i umocniła się wspólnota rodzin.

Każdego roku rodziny uczestniczyły w rekolekcjach wakacyjnych w ośrodkach oazowych w Olszówce, Osieczanach i Wiśniowej oraz w ORAR-ach. Braliśmy również udział w pracach przy dostosowaniu budynku starej plebanii w Wiśniowej na ośrodek rekolekcyjny dla rodzin.

W roku 1983 nastąpił podział parafii w Rakowicach. Powstała nowa parafia na Wieczystej pod wezwaniem Matki Bożej Ostrobramskiej. Od pierwszej chwili istnienia naszej parafii zabiegaliśmy, aby kręgi Ruchu Domowego Kościoła mogły w niej działać. Zwróciliśmy się jako animatorzy istniejącego kręgu do księdza proboszcza o. Jana Frączka z prośbą o pozwolenie na dalszą działalność kręgu i przydzielenie nam kapłana-opiekuna. Zgodnie z sugestią księdza proboszcza poprosiliśmy o opiekę nad kręgiem o. Mieczysława Rolkę, który wyraził zgodę. Rozpoczęliśmy wspólną pracę. Aby zachęcić małżeństwa do wstąpienia do Ruchu, ksiądz moderator w czasie spotkań z rodzicami uczniów informował o istnieniu i działalności kręgów, zaś członkowie Domowego Kościoła dawali świadectwa, w jaki sposób przynależność do Ruchu wpłynęła na ich życie osobiste, małżeńskie i rodzinne. 

W wyniku tych działań krąg się poszerzył, jednak było jeszcze zbyt mało małżeństw, aby utworzyć drugi krąg. Tak pracowaliśmy przez rok. Zbieraliśmy się systematycznie raz w miesiącu na spotkaniach formacyjnych, które odbywały się w mieszkaniach poszczególnych rodzin. Na spotkaniach był zawsze obecny ksiądz moderator; jako doradca duchowy służył radą, pomocą i zachętą. W następnym roku opiekę nad kręgiem przejął o. Henryk Bogdziewicz. Zmiany księży moderatorów były dość częste. Byli nimi ojcowie: Józef Ostręga, Józef Dyrba, Wojciech Kałafut, Mariusz Skotnicki, Jarosław Sołtys, Stanisław Płaszewski, Mateusz Pindelski oraz diakon Wacław Nowak. Te częste zmiany nie ułatwiały nam pracy, mimo to udało się nam nawiązać dobre relacje z kolejnymi moderatorami, którzy zawsze okazywali ze swej strony troskę i życzliwość dla rodzin.

Staraliśmy się wciąż o utworzenie nowych kręgów, jednak nie było to łatwe, gdyż wspólnota parafialna dopiero się tworzyła. Udało się to dopiero w tym czasie, gdy moderatorem był 

o. Józef Dyrba. Istniały wówczas trzy kręgi, których animatorami byli: Helena i Ludwik Gabrysiowie, Małgorzata i Józef Gaszewscy oraz Halina i Józef Salowie, zaś ks. Józef pracował z kręgiem, który skupiał tzw. połówki, czyli niepełne małżeństwa. Po pewnym czasie pozostał znowu jeden krąg, który utworzył się z trzech poprzednich, ponieważ część małżeństw zmieniła miejsce zamieszkania. Animowali go Helena i Ludwik Gabrysiowie. Małżeństwa należące do kręgów realizowały zobowiązania Ruchu, uczestniczyły w rekolekcjach, dniach skupienia i w miarę możliwości włączały się w życie parafii: pomoc przy budowie świątyni, udział w organizowaniu uroczystości i nabożeństw. Byliśmy także współorganizatorami dni skupienia oraz opłatka dla rejonu. W dniu 08.03.2003 roku odbył się archidiecezjalny dzień skupienia rodzin pod opieką o. Mariusza Skotnickiego. Uczestniczyła w nim również s. Jadwiga Sudro. 

Od roku 2004 opiekę nad Domowym Kościołem roztacza o. Andrzej Tupek. Dzięki jego wielkiej trosce i zaangażowaniu w życie Ruchu Domowy Kościół przybyły nowe rodziny. Powstały nowe kręgi złożone w większości z młodych małżeństw. Obecnie istnieją w naszej parafii trzy kręgi rodzin. Odbywają się systematyczne spotkania formacyjne raz w miesiącu w mieszkaniach poszczególnych rodzin. Każdego roku organizowane są wyjazdy na parafialne dni skupienia. Dotąd wyjeżdżaliśmy do Doliny Chochołowskiej, Łapsz Niżnych Wiśniowej, Koninek, Kalwarii. Rodziny naszych kręgów uczestniczą także w diecezjalnych dniach skupienia oraz w Drodze Krzyżowej na Kalatówkach. W naszej parafii odbyły się również rekolekcje ewangelizacyjne dla rejonu, dni skupienia dla rejonu i animatorów. Organizowaliśmy także opłatki parafialne oraz rejonu i diecezji. Włączamy się w życie parafii, uczestnicząc w Mszach św. oazowych, nabożeństwach, parafiadach i innych uroczystościach.

Udział w życiu Domowego Kościoła oraz wypełnianie zobowiązań postawionych przed małżonkami, to droga naszych rodzin do świętości. 

Helena i Ludwik Gabrysiowie